Het vliegveld van Bradwell Bay

Terug

De strategische kustpositie leidde tot de aanleg van een vooroorlogse landingsbaan op het vliegveld van Bradwell Bay. De bouw van de landingsbaan begon in februari 1941. Het vliegveld was zeer druk en werd beroemd als basis voor nachtvluchten maar ook als plaats waarnaar luchtvaartuigen met een tekort aan brandstof of zeer zwaar beschadigde toestellen konden uitwijken. Het vliegveld werd in 1946 gesloten.

Bradwell had drie landingsbanen waarvan twee tijdens de oorlog werden verlengd. Twaalf 'Blister hangars' lagen verspreid langs de buitenrand. Hiervan zijn er nog vier in goede staat (TM0132 0854), (TM0117 0851), (TM0128 0819), (TM0134 0815) en één is in vervallen staat (TM0110 0768). Minimaal achttien beschermde locaties voor gevechtstoestellen en negen 'frying pan' verspreidingsvakken werden aan de randrijbaan toegevoegd. Een Bellman hangar stond bij TM0192 0806. De verkeerstoren (type 12096/41) is omgebouwd tot een privéwoning (TM0076 0780) en hierachter staat het vervallen hoofdgebouw (type 14376/40) en een bakstenen hut (TM0080 0775). Deze twee gebouwen zijn de enige overblijfselen van de belangrijkste technische locatie die rondom het hoofdgebouw werd gebouwd en in verband met de ligging aan de kust een groot aantal accommodaties voor verdedigingseenheden bevatten. De locatie is nu landbouwgebied. Bradwell was het enige vliegveld in Essex met FIDO (Fog Investigation Dispersal Operation. P91 Smith, G) en hoewel er geen sporen zichtbaar zijn, wordt er gezegd dat sommige oorspronkelijke oliebranders nog dienst doen als bloempotten op East Hall Farm (TM021 079). In het zuiden was er verspreid accommodatie geplaatst, maar hier zijn nog weinig sporen van over.

1996: BEOORDELING VAN DE LOCATIE

De hoofdlandingsbaan is intact net als de randrijbaan, maar alle verspreidingsvakken zijn verdwenen. Sommige belangrijke gebouwen (de verkeerstoren, hoofdgebouw) inclusief 4 Blister hangars staan nog op hun plaats. Zij hebben als groep een zeldzame waarde.

2009: Een landingsbaan bij Bradwell-on-Sea werd in eerste instantie aangelegd in de jaren voor de uitbraak van de Tweede Wereldoorlog toen luchtvaartuigen die gebruik maakten van het luchtvuurgebied boven de Dengie Flats een plaats in de buurt nodig hadden om bij te tanken. In 1940 werd de mogelijke waarde van een vliegveld op geschikt land zo dicht bij de kust onderkend en het jaar daarop begon de bouw van de landingsbanen. Het vliegveld, nu bekend als Bradwell Bay, werd op 28 november 1941 geopend.

In de jaren die volgden was Bradwell een zeer actieve oorlogsbasis. Dit was de thuisbasis van de Boston Night Intruder vliegtuigen van het 418 (Canadese) Squadron en de Mosquitoes van 23, 157, 29 en vele andere squadrons. In juni 1943, kwamen de Typhoons van het 247 'China' Squadron. Spitfires, Tempests, Warwicks en Hudsons hadden allemaal hun thuisbasis op Bradwell of gebruikten dit vliegveld als vaste halte. Vanaf september 1944 werd de aandacht verlegd naar het bestrijden van de bijna iedere nacht uitgevoerde aanvallen met V1-bommen waarin vooral de Tempests zeer succesvol waren. Het einde van de oorlog betekende het einde van de operationele activiteiten van Bradwell Bay en in 1946, één jaar na de beëindiging van de vijandelijkheden, werd het vliegveld gesloten en kwam het land weer beschikbaar voor landbouw.

 Er waren twaalf Blister hangars verspreid rondom de buitenrand samen met minimaal twaalf beschermde parkeervakken en een groot aantal parkeerhavens op een platform. Er stond een Bellman hangar in de zuidoostelijke hoek. De verkeerstoren en het hoofdgebouw hielden toezicht op de activiteiten. Bofors kanonnen beschermden de locatie tegen luchtaanvallen. Al met al stonden er alleen al op het vliegveld ruim 300 gebouwen en andere constructies.

In het zuiden lagen de verspreide locaties, de aanvullende gebieden waar het vliegveldpersoneel was ondergebracht, de slaapruimtes, keukens, eetzalen, recreatiezalen en latrines. Bij Bradwell waren er minstens acht van deze gebieden met in totaal nog eens ruim 100 extra gebouwen. Daarbij werd een aantal van de grote huizen in de omgeving gevorderd voor extra accommodatie.

Tijdens het bezoek in januari 2009 waren er nog vier van de Blister hangars bewaard gebleven bij TM 0132 0854, TM 0117 0851, TM 0128 0819 en TM 0134 0815. Deze zijn ieder ongeveer 27,5 m breed en 18 m lang. Op een plattegrond van het vliegveld uit 1945 worden ze aangeduid als het type 'E.O. Blister'. E.O. verwijst waarschijnlijk naar Extra-Over, een variatie van het type, hoewel de gemeten afmetingen niet overeenkomen met die in een als referentie gebruikt hedendaags boek over dit onderwerp.

Drie van deze hangars hebben een dak van gegolfd asbest. De vierde, bij TM 0134 0815, heeft een dak van ijzeren golfplaten. De plattegrond verwijst hiernaar als zijnde gebouwd van ijzeren golfplaten. Drie van de hangars hebben een standaard dubbele schuifdeur als ingang, de vierde bij TM 0128 0819 heeft twee deuren, ieder met een rolluik. Alle vier Blister hangars zijn in goede staat en zien er veel nieuwer uit dan de gedocumenteerde ruim 60 jaar. Op het moment dat dit rapport wordt opgesteld, is echter de mate van echtheid niet bekend. Hoewel deze niet is bezocht, is bekend dat er een vijfde vervallen hangar tussen de bomen bij TM 0110 0768 staat. Deze zou bijzonder nuttig kunnen zijn voor het vaststellen van de echtheid van de andere vier.

De verkeerstoren (of wachttoren) van het vliegveld staat nog overeind bij TM 0076 0780, maar deze is omgebouwd tot privéwoning. Hoe ingrijpend deze verbouwing is geweest, is niet bekend. Achter de verkeerstoren staat nog steeds het hoofdgebouw van het vliegveld voorzien van een nieuw dak bij TM 0080 0775. Ook staat er een Stanton schuilplaats ten westen van het gedenkteken van het vliegveld bij TM 0031 0754, evenals het gebouw van de VHF-zender, ten zuiden van Maldon Road bij TM 0003 0623.

Er staan verplaatsbare antitankversperringen in de vorm van 1,4 m hoge betonnen piramides aan weerszijden van een poort bij TM 0152 0746. Zes hiervan staan in de haag aan de westelijke zijde en vijf aan de oostelijke zijde. Bij TM 0020 0748 staan nog drie piramides langs een baan. Deze zijn waarschijnlijk hiernaartoe verplaatst vanuit een rij van ongeveer 12 exemplaren die van oost naar west over het braakliggende terrein hier liep.

De drie landingsbanen verschillen in mate van overleving. Een groot deel van de hoofdlandingsbaan bestaat nog, hoewel deze op sommige plaatsen wel minder breed is. De noord-zuid landingsbanen zijn in de lengte gehalveerd en veel van de resterende delen zijn met planten overwoekerd. Het grootste deel van de randrijbaan is goed bewaard gebleven, vooral ten zuiden van de hoofdlandingsbaan.


2009: BEOORDELING VAN DE LOCATIE
De verkeerstoren, het hoofdgebouw en de vier Blister hangars zijn belangrijk voor de geschiedenis en het erfgoed van het vliegveld van Bradwell Bay. Hoewel ze samen met de Stanton schuilplaats de enige overblijfselen zijn van de ruim 300 gebouwen en constructies die op het vliegveld stonden, waren en zijn ze zeer belangrijk in de hiërarchie van de architectuur van het vliegveld. Zoals eerder vermeld, zijn er vragen over de oorspronkelijkheid van de aanwezige constructies, maar deze zes door het bewaard gebleven zuidelijke deel van de randrijbaan met elkaar verbonden gebouwen vormen desalniettemin een sterke herinnering aan het belang van Bradwell Bay tijdens de Tweede Wereldoorlog.

2011: Er wordt gezegd dat de kleine betonnen zeshoekige bakken die langs een deel van de randrijbaan liggen en die op East Hall Farm als bloempot worden gebruikt, FIDO oliebranders zijn. FIDO (Fog Investigation Dispersal Operation) apparatuur bestond uit geperforeerde stalen pijpleidingen die langs de landingsbaan liepen. Door de pijp werd olie gepompt om een enorme brand te veroorzaken die nodig was om de mist te verspreiden. Er wordt gezegd dat de betonnen containers naoorlogse behuizingen van elektrische landingsbaanlampen op grondniveau zijn. De bedrading liep de behuizing in via het kleine gat in de ronde onderzijde. 

Wartime painting of the officers' mess by the artist Alan Sorrell

Wartime painting of the officers' mess by the artist Alan Sorrell

Wartime photo of RAF aircrew at Bradwell Bay

Wartime photo of RAF aircrew at Bradwell Bay

Wartime photo of RAF Douglas Boston aircraft at Bradwell Bay

Wartime photo of RAF Douglas Boston aircraft at Bradwell Bay

Wartime photo of control tower at Bradwell Bay

Wartime photo of control tower at Bradwell Bay

Wartime photo of Bradwell Bay

Wartime photo of Bradwell Bay

Zet JavaScript aan om te kaart te bekijken

Toon sllideshow