Slag bij Groot Brittanië

De Slag om Engeland was de luchtoorlog, gehouden tegen Groot-Brittanië door Duitsland in de zomer en herfst van 1940, bedoeld als voorloper van een grootschalige invasie. Het was de eerste oorlog in de wereldgeschiedenis die bijna uitsluitend in de lucht werd gevoerd. Na de val van Frankrijk richtte de Luftwaffe haar operaties op Engeland, met als doel om voorafgaand aan een daadwerkelijke invasie overwicht in de lucht te krijgen, codenaam Zeeleeuw. Het eerste deel van de slag vond plaats boven het Kanaal, waar konvooien en havens het doelwit waren. Vanaf midden augustus startte de Luftwaffe een aanhoudende aanval op de Britse luchtmacht en infrastructuur, waarin de RAF bijna werd overrompeld. Vervolgens, en als vergelding voor de bombardementen van de RAF op Berlijn, werden grote steden en burgers gebombardeerd in een poing het moreel te ondermijnen. De kritieke slag vond plaats op 15 september, toen twee grote golven Duitse vliegtuigen werden compleet verslagen door de RAF. Hierop werd Operatie Zeeleeuw uitgesteld en ging de Luftwaffe over op nachtelijke bombardementen. De strijd was feitelijk voorbij.

De zomer van 1940 kenmerkte zich door intensieve luchtgevechten boven het zuiden van Engeland en de grootste campagne van luchtbombardementen ooit uitgevoerd. Ook was dit het toneel van het beroemde duel tussen twee uitzonderlijke gevechtsvliegtuigen: de Britse Spitfire en de Duitse ME-109. In totaal werden van beide kanten meer dan 3000 bemanningsleden gedood en een vergelijkbaar aantal vliegtuigen vernietigd. De uitkomst van de slag was van groot internationaal belang. De Duitse nederlaag betekende dat de geplande invasie van Groot-Brittanië, Operatie Zeeleeuw, niet door kon gaan, en Groot-Brittanië daarmee in de oorlog bleef. Dit bleek cruciaal, omdat het Duitsland ertoe dwong troepen en militaire voorzieningen in West-Europa aan te houden, en Engeland diende later als springplank voor Operatie Overlord in 1944 en de opening van het tweede front.

In juli en augustus voerde de Luftwaffe twee maanden lang voorafgaand aan de start van de Blitzkrieg aanvallen uit op Britse burgerdoelwitten, waarbij meer dan 1.000 burgers omkwamen.

Duitsland bombardeert Britse luchtbases langs de kust 11 juli -18 augustus 1940 De eerste fase van de Slag om Engeland, geconcentreerd op het Kanaal, waar de Luftwaffe konvooien en Engelse havens aanviel.

24 augustus - 4 september 1940
Vanaf midden augustus, toen de Slag om het Kanaal verstilde, richtte de Luftwaffe zich steeds meer op aanvallen op de RAF infrastructuur. De intensieve aanvallen overrompelden haast de Britse luchtmacht.

25 augustus 1940
Op 25 augustus 1940 lanceerde de RAF zijn eerste aanval op Berlin, als vergelding voor het Duitse bombardement van Londen de dag ervoor.

7 september – 15 september 1940
Op 7 september 1940 ontketende de Luftwaffe een meedogenloze aanval bombardementen op Londen en andere grote steden in Groot-Brittanië. Dit brak achter niet het moreel, integendeel: de wil van het Britse volk werd hierdoor juist versterkt voor de rest van de oorlog.

15 september 1940
De meest beslissende confrontatie van de Slag om Engeland vond op 15 september boven Londen plaats.

17 september 1940
De RAF was erin geslaagd de superioriteit van de Luftwaffe in de lucht boven het zuiden van Engeland te betwisten. Nu kon Hitler Groot-Brittanië niet invallen en op 17 september 1940 stelde hij Operatie Zeeleeuw uit.

De Slag om Engeland was de poging van de Duitse luchtmacht tussen juli en september 1940 om luchtoverwicht op de RAF te krijgen. De uiteindelijke mislukking was een keerpunt in de Tweede Wereldoorlog en weerhield Duitsland ervan Groot-Brittanië binnen te vallen.

Home
Toon sllideshow