Wegversperring

Terug Narford, Norfolk

Een zelden overgebleven voorbeeld van een 'haarspeld' wegversperring die een kleine brug over de rivier de Nar blokkeerde en een onderdeel van een grotere stoplinie vormde.

De Britse militaire planners wisten heel goed dat de Duitsers voor het verplaatsen van hun colonnes pantservoertuigen uitgebreid gebruik hadden gemaakt van het wegennet in Frankrijk en de lage landen. Wegversperringen waren van enig belang voor de Britse anti-invasiestrategie en sommige hiervan, in 1940 werden opgeworpen, waren bedoeld als semipermanente verdedigingswerken en gemaakt van beton.

Eenvoudige wegversperringen werden gevormd door betonnen obstakels, terwijl meer geavanceerde ontwerpen bestonden uit grote betonnen versterkingen met holtes in de breedte, waarin grote stalen palen of korte stukken rails konden worden gestoken. Dergelijke verdedigingswerken hadden als duidelijk voordeel dat bevriend verkeer de weg kon gebruiken en de stalen rails alleen indien nodig over de weg werden geplaatst om zo een barrière te vormen.

Twee soorten van dergelijke wegversperringen werden in 1940 aangelegd. Eén manier was om eenvoudigweg stalen palen of rails verticaal in sleuven in de weg te plaatsen; dit werd vaak een Hedgehog [egel] genoemd. Bij de tweede manier werd het metaal zodanig gebogen of gelast, dat metalen hoeken van 60 graden ontstond die in vooraf in de weg ingegraven blokken kon worden geplaatst. Dit werden haarspelden genoemd.

Bij Narford in het westen van Norfolk zijn nog overblijfselen van een haarspeldwegversperring te zien aan de kant van de weg. Oorspronkelijk gingen zij vergezeld van andere verdedigingswerken bedoeld voor het beschermen van de brug over de rivier de Nar. Deze verdedigde kruising vormde een onderdeel van de stoplinie die van het oosten van King’s Lynn dwars door de county naar Harleston aan de grens met Suffolk liep.

Verdedigingswerken in de vorm van wegversperringen bleven na het einde van de oorlog niet lang bewaard. Vele werden tijdens de oorlog al ontmanteld, zelfs al in 1941 toen de Britse anti-invasiestrategie op een meer mobiele verdediging werd gebaseerd.

Hoewel bij Narford maar weinig restanten zijn, vertegenwoordigen deze in feite een zeldzaam overblijfsel en geven enige indruk van de soorten verdedigingswerken die op honderden plaatsen door heel Engeland werden opgeworpen.

Zet JavaScript aan om te kaart te bekijken

Toon sllideshow