Gedwongen evacuaties

Als gevolg van het snelle optrekken van de Duitsers in de eerste dagen van de strijd om Frankrijk vertrekken 8 à 10 miljoen burgers in enkele weken tijd richting Zuid-Frankrijk. Vluchtelingen uit Nederland, België en Noord-Frankrijk kennen grote gevaren en zijn soms slachtoffer van de Duitse luchtmacht die bepaalde konvooien beschiet en bombardeert. Duikende Stuka's met schelle sirenes blijven diep in het geheugen van de vluchtelingen gegrift.

Deze onverwachte en vaak door de overheid ontmoedigde volksverschuivingen leveren grote problemen op voor gezondheid en hygiëne. Om te overleven plunderen sommige vluchtelingen winkels en huizen. Het grootste deel wordt vanaf de maand september gerepatrieerd, gedwongen door de regering van Vichy en artikel 16 van de wapenstilstand. Duitsland wil dat alle werknemers en boeren terugkeren om aan de oorlog mee te werken. Sommigen kunnen nergens heen en zijn verplicht naar huis terug te keren en treffen dat soms bij terugkomst verwoest aan.

Engeland had vanaf 1938 een evacuatieplan voorbereid dat bij de oorlogsverklaring van september 1940 meteen toegepast werd. Meer dan vier miljoen inwoners werden uit grote steden naar dorpen en het platte land geëvacueerd waar ze in gemeenschapshuizen of bij pleeggezinnen ondergebracht zijn. Kinderen en ouders werden soms gescheiden.Na de capitulatie van Frankrijk werden nog eens 100.000 kinderen naar het platte land geëvacueerd als voorbereiding op de Slag om Engeland.

Home
Toon sllideshow